Πριν να είναι αργά....

"Eνα ξερό δαφνόφυλλο την ώρα αυτή θα πέσει,
το πρόσχημα του βίου σου, 
και θ' απογυμνωθείς.
Με δέντρο δίχως 

φύλλωμα θα παρομοιωθείς,

που το χειμώνα απάντησε 
στου δρόμου εκεί τη μέση.

Κι αφού πια τότε θα 'ναι αργά 
νέες χίμαιρες να πλάσεις
 ή ακόμη μια επιπόλαιη και συμβατική χαρά,
θ' ανοίξεις το παράθυρο για τελευταία φορά,

όλη τη ζωή κοιτάζοντας, ήρεμα θα γελάσεις."

                           
                           Κώστας Καρυωτάκης

Ζήσε λοιπόν... τώρα... με τη ματιά ενός παιδιού !

Και έφτασα στη μέση του καιρού !

***********

Σηκώνω στα χέρια 
το βάρος της ελαφριάς ψυχής μου...

και προχωρώ...

 Ευθύνη μόνο δική μου...

 Ελεύθερα να περπατώ...
ακροβατώντας.....

ότι κι αν πω...έχει ειπωθεί !

Όμως είναι ο δικός μου καιρός,
 η δική μου χρονική στιγμή

για να αναζητήσω,
να αισθανθώ,
να επιλέξω...
να  ΖΗΣΩ... αυθεντικά !

Μεταρσίωση

"Τὸ πνεῦμα μου, σὰν οὐρανός, σὰν ὠκεανός, σὰν θάλασσα,
λύνεται ἀπόψε στὸ ἄπειρο χωρὶς νὰ βρίσκει ἀναπαμό.
Τὶς ζῶνες γύρω του ἔσπασε καὶ ἀνατινάζεται θερμὸ

τὸ πνεῦμα μου σὰν οὐρανός, σὰν ὠκεανός, σὰν θάλασσα.

Σὰν γαλαξίας ἀπέραντος τὸ σύμπαν σέρνω στὸ χορό.

Ἥλιο τὸν ἥλιο γκρέμισα, θόλο τὸ θόλο χάλασα

κι εἶμαι σὰν μίαν ἀπέραντη, πλατιὰ γαλάζια θάλασσα,

ποὺ οἱ στενοὶ πάνω μου οὐρανοὶ δὲ μοῦ σκεπάζουν τὸ νερό."

                                                                Νικηφόρος Βρεττάκος